หมาป่าในคราบแกะ

กาลครั้งหนึ่ง ณ หุบเขาอันอุดมสมบูรณ์ มีหมาป่าตัวหนึ่งที่หิวโหยมานานแสนนาน มันพยายามจะหาทางจับแกะกินเป็นอาหาร แต่ก็ทำได้ยากยิ่งนัก เพราะสุนัขต้อนแกะที่ดุร้ายและคนเลี้ยงแกะที่คอยเฝ้าดูอย่างใกล้ชิด วันหนึ่งในขณะที่มันเดินวนเวียนอยู่แถวชายป่า มันบังเอิญไปพบหนังแกะผืนหนาที่ถูกทิ้งไว้ ความคิดชั่วร้ายก็ผุดขึ้นในหัวทันที มันรีบนำหนังแกะผืนนั้นมาคลุมร่างของตนเองจนมิดชิด พรางตัวเป็นแกะได้อย่างแนบเนียน

เมื่อหมาป่าเดินเข้าไปในฝูงแกะ ไม่มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติ ฝูงแกะต่างเข้าใจผิดว่ามันเป็นเพื่อนร่วมฝูงจึงต้อนรับมันอย่างเป็นมิตร แม้แต่คนเลี้ยงแกะเองก็ถูกหลอกด้วยรูปลักษณ์ภายนอกเช่นกัน เขาปล่อยให้เจ้าหมาป่าในคราบแกะเดินปะปนกับฝูงแกะอย่างวางใจ จนกระทั่งยามเย็น คนเลี้ยงแกะต้อนฝูงแกะกลับเข้าคอกและปิดประตูอย่างแน่นหนา เพื่อป้องกันอันตรายจากสัตว์ป่าในยามค่ำคืน

เมื่อตกดึก คนเลี้ยงแกะเกิดความหิวและต้องการเนื้อแกะไปทำเป็นมื้อค่ำ เขาจึงเดินตรงเข้าไปในคอกเพื่อเลือกแกะตัวที่สมบูรณ์ที่สุด ท่ามกลางความมืดสลัว มือของเขาสัมผัสโดนตัวหมาป่าที่กำลังซ่อนตัวอยู่ เขาเข้าใจผิดคิดว่าเป็นแกะอ้วนพีจึงจับมันออกมาด้วยความดีใจ แต่ทว่าเมื่อแสงไฟกระทบเข้าที่ใบหน้าของมัน ความจริงอันน่าสะพรึงกลัวก็ปรากฏชัดภายใต้ขนแกะนุ่มนั้น

คนเลี้ยงแกะตกใจสุดขีดเมื่อพบว่าสิ่งที่ตนจับได้คือหมาป่าร้าย ไม่ใช่แกะที่เขาเลี้ยงดูมา เขาจึงจัดการกับหมาป่าตัวนั้นทันที หมาป่าที่หวังจะใช้เล่ห์เหลี่ยมเพื่อหลอกลวงผู้อื่น กลับต้องมาจบชีวิตลงเพราะความฉลาดแกมโกงของตนเอง นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า การปลอมตัวอาจตบตาผู้คนได้เพียงชั่วครั้งชั่วคราว แต่ไม่สามารถเปลี่ยนสันดานหรือความชั่วร้ายที่มีอยู่ภายในใจให้กลายเป็นความดีงามได้