ห่านกับไข่ทองคำ
แท็กที่เกี่ยวข้อง
แชร์นิทานเรื่องนี้
ฟังนิทานเรื่องนี้
ภาพประกอบ

เนื้อเรื่อง
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในหมู่บ้านเล็กๆ ที่เงียบสงบ มีชาวนาผู้ยากจนคนหนึ่งอาศัยอยู่ ชีวิตของเขาดำเนินไปอย่างเรียบง่ายและเหนื่อยยากในแต่ละวันจากการทำไร่ทำนา เช้าวันหนึ่ง ขณะที่เขาเข้าไปในเล้าเพื่อเก็บไข่ เขาก็ต้องตกตะลึงเมื่อพบว่าห่านตัวโปรดของเขาได้ออกไข่มาเป็นทองคำแท้ส่องประกายแวววาว
ในตอนแรกชาวนาไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง เขาหยิบไข่ใบนั้นขึ้นมาสัมผัสจนแน่ใจว่าเป็นทองคำจริงๆ เขาจึงรีบนำไปขายที่ร้านทองในเมือง และได้รับเงินก้อนโตกลับมา ชาวนากลายเป็นคนร่ำรวยในชั่วข้ามคืน และทุกๆ เช้าวันต่อมา ห่านตัวนั้นก็จะออกไข่ทองคำให้เขาอีกวันละหนึ่งใบเสมอ ชาวนามีชีวิตที่สุขสบายขึ้นเรื่อยๆ แต่ทว่ายิ่งเขาร่ำรวยขึ้นเท่าไร ความโลภในใจของเขาก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น
ชาวนาเริ่มรู้สึกหงุดหงิดที่ต้องรอคอยให้ห่านออกไข่วันละเพียงใบเดียว เขาคิดในใจว่า "ถ้าห่านตัวนี้ออกไข่เป็นทองคำ แสดงว่าข้างในตัวมันคงมีทองคำบรรจุอยู่เต็มไปหมด หากฉันรอไปวันๆ ก็คงได้เพียงเท่านี้ สู้ผ่าท้องมันเสียตอนนี้ ฉันก็จะได้ทองทั้งหมดที่เก็บสะสมอยู่ในตัวมัน และกลายเป็นเศรษฐีผู้มั่งคั่งที่สุดในพริบตาเดียว"
ด้วยความโลภที่เข้าครอบงำ ชาวนาจึงคว้ามีดคมกริบเดินตรงไปที่เล้าห่าน เขาตัดสินใจสังหารห่านตัวนั้นด้วยความหวังว่าจะพบขุมทรัพย์มหาศาล แต่เมื่อเขาผ่าท้องห่านออก เขากลับไม่พบทองคำแม้แต่ชิ้นเดียว สิ่งที่เขาพบมีเพียงอวัยวะภายในเหมือนห่านทั่วไปเท่านั้น ชาวนาต้องสูญเสียทั้งห่านตัวที่เป็นแหล่งรายได้และสูญเสียไข่ทองคำไปตลอดกาล เขาได้แต่ยืนเศร้าโศกเสียใจกับความโง่เขลาของตนเองที่ยอมแลกความมั่งคั่งที่ยั่งยืนเพียงเพื่อความโลภชั่ววูบ สุดท้ายแล้วเขาก็ไม่เหลืออะไรเลย
ข้อคิดสอนใจ
“โลภมาก ลาภหาย”


