สุนัขจิ้งจอกกับแพะ

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว สุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งเดินเตร็ดเตร่ไปตามทุ่งหญ้าด้วยความหิวกระหาย ในขณะที่มันกำลังเดินผ่านบ่อน้ำลึกและแคบแห่งหนึ่ง มันก็พลาดท่าพลัดตกลงไปในบ่อ แม้จะพยายามตะเกียกตะกายปีนขึ้นมาเพียงใด ผนังบ่อที่ลื่นและสูงชันก็ทำให้มันไม่อาจพาตัวเองออกไปได้

เวลาผ่านไปจนกระทั่งเย็นย่ำ แพะตัวหนึ่งเดินผ่านมาและรู้สึกกระหายน้ำเช่นกัน เมื่อมันชะโงกหน้ามองลงไปในบ่อก็เห็นสุนัขจิ้งจอกอยู่เบื้องล่าง จึงร้องถามว่า 'น้ำในบ่อนั้นรสชาติเป็นอย่างไรบ้างล่ะเพื่อน?'

เจ้าสุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์เห็นเป็นโอกาสทอง จึงแสร้งทำเป็นร่าเริงและตอบกลับไปว่า 'โอ้โห! น้ำที่นี่ใสสะอาดและหวานเย็นชื่นใจที่สุดเท่าที่ข้าเคยดื่มมาเลยล่ะ ข้าเองยังไม่อยากจะขึ้นไปไหนเลย เจ้ากระโดดลงมาดื่มด้วยกันสิ'

เจ้าแพะผู้ซื่อบื้อด้วยความกระหายน้ำจนขาดสติ โดยไม่ได้นึกเฉลียวใจเลยว่าจะกลับขึ้นไปได้อย่างไร มันจึงกระโดดลงไปในบ่อทันที ทันใดที่แพะลงไปถึงพื้นน้ำ เจ้าสุนัขจิ้งจอกก็รีบปีนขึ้นไปบนหลังของแพะแล้วเหยียบเขาอันยาวของมันเพื่อกระโดดขึ้นไปบนปากบ่อได้อย่างปลอดภัย

เมื่อขึ้นมาได้แล้ว สุนัขจิ้งจอกก็เตรียมตัวจะเดินจากไป เจ้าแพะที่ติดอยู่ในบ่อลึกจึงร้องตะโกนถามด้วยความตกใจว่า 'เดี๋ยวสิ! แล้วข้าจะขึ้นไปได้อย่างไรล่ะ?'

สุนัขจิ้งจอกหันกลับมามองด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ยแล้วกล่าวว่า 'ถ้าเจ้ามีความเฉลียวฉลาดเท่ากับเคราของเจ้า เจ้าคงจะสำรวจหนทางขึ้นเสียก่อนที่จะกระโดดลงมาในที่ที่หาทางออกไม่ได้เช่นนี้' ว่าแล้วมันก็วิ่งหายไปในความมืด ทิ้งให้เจ้าแพะผู้โง่เขลาต้องติดอยู่ในบ่อนั้นเพียงลำพัง