สิงโตกับปลาโลมา

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว สิงโตเจ้าป่าผู้สง่างามได้เดินไปตามชายหาดอันกว้างใหญ่ ขณะที่มันกำลังเดินทอดน่องอยู่นั้น มันเหลือบไปเห็นปลาโลมาตัวหนึ่งกำลังแหวกว่ายอย่างร่าเริงอยู่กลางเกลียวคลื่น สิงโตรู้สึกประทับใจในความแข็งแกร่งและความคล่องแคล่วของปลาโลมาเป็นอย่างมาก มันจึงเดินไปที่ริมฝั่งแล้วตะโกนเรียกปลาโลมาเพื่อเสนอพันธมิตร

'เจ้าผู้ยิ่งใหญ่แห่งท้องทะเล' สิงโตคำรามด้วยความเคารพ 'เจ้าคือราชาแห่งมหาสมุทร ส่วนข้าคือราชาแห่งผืนป่า หากเรามาร่วมมือกัน เราจะเป็นคู่หูที่ทรงพลังที่สุดในโลก ไม่มีสัตว์หน้าไหนบนบกหรือในน้ำจะกล้ามาท้าทายเราอีกต่อไป'

ปลาโลมาโผล่พ้นน้ำขึ้นมาด้วยความสนใจ มันรู้สึกชื่นชมในความสง่าผ่าเผยของสิงโตและคิดว่าการเป็นพันธมิตรกันย่อมเป็นผลดีกับทั้งสองฝ่าย ทั้งคู่จึงตกลงทำสัญญาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน

ไม่นานนัก สิงโตเกิดไปมีเรื่องบาดหมางกับวัวป่าตัวใหญ่ การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือดและสิงโตเริ่มเสียท่าให้กับกำลังอันมหาศาลของวัวป่า มันจึงคำรามก้องส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือไปยังเพื่อนใหม่ที่อยู่ริมทะเล โดยหวังว่าปลาโลมาจะขึ้นมาบนบกเพื่อช่วยมันต่อสู้

ทว่าปลาโลมากลับทำได้เพียงตีน้ำอยู่ริมฝั่ง มันพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะขึ้นมาบนบก แต่ร่างกายของมันถูกสร้างมาเพื่อใช้ชีวิตในน้ำเท่านั้น มันไม่สามารถเคลื่อนที่บนพื้นดินที่แห้งแล้งได้ สิงโตเห็นเพื่อนของตนพยายามอย่างเปล่าประโยชน์ก็โกรธจัดและกล่าวหาว่าปลาโลมาทรยศ

'เหตุใดเจ้าจึงทอดทิ้งข้าในยามที่ข้าต้องการเจ้ามากที่สุด!' สิงโตตะโกนถามด้วยความผิดหวัง

ปลาโลมาที่กำลังหายใจรวยรินอยู่ริมน้ำตอบกลับด้วยความเศร้าว่า 'อย่าได้ตำหนิข้าเลยเพื่อนรัก จงโทษธรรมชาติเถิดที่สร้างให้ข้าเป็นเจ้าแห่งท้องทะเลแต่กลับเป็นนักโทษของผืนดิน แม้ใจของข้าจะอยู่กับเจ้า แต่ร่างกายของข้านั้นไม่อาจก้าวตามเจ้าไปในที่ที่ข้าไปไม่ได้'