ไก่ชนกับอินทรี

ในฟาร์มแห่งหนึ่ง มีไก่ชนตัวผู้สองตัวอาศัยอยู่ในเล้าเดียวกัน ทั้งคู่ต่างมีความทะเยอทะยานและเกลียดชังกันอย่างรุนแรง ต่างฝ่ายต่างต้องการเป็นใหญ่เหนืออีกตัว วันหนึ่งเมื่อความอดทนสิ้นสุดลง ทั้งสองจึงเปิดศึกต่อสู้กันอย่างดุเดือดกลางลานบ้าน ปีกของพวกมันกระพือพัดอย่างรุนแรง ปากจิกตีกันด้วยความโกรธแค้น ขนไก่ปลิวว่อนไปทั่วบริเวณ การต่อสู้ดำเนินไปอย่างยาวนานและหนักหน่วง จนกระทั่งในที่สุดไก่ตัวหนึ่งก็สามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ของมันได้ มันกระพือปีกและส่งเสียงร้องประกาศชัยชนะดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ

ไก่ตัวที่พ่ายแพ้ได้รับบาดเจ็บและอับอาย จึงรีบเร่งหลบไปซ่อนตัวอยู่ในมุมมืดเพื่อรักษาแผลใจและแผลกาย ในขณะเดียวกัน ไก่ผู้ชนะกลับหลงระเริงในชัยชนะอย่างยิ่ง มันปีนขึ้นไปยืนบนกำแพงสูงที่สุดของฟาร์ม พลางกระพือปีกและส่งเสียงร้องอย่างสุดกำลังซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพื่อป่าวประกาศให้สัตว์ทุกตัวในละแวกนั้นได้รับรู้ถึงความเก่งกาจและความยิ่งใหญ่ของมัน มันรู้สึกว่าตนเองนั้นไร้เทียมทานและเป็นเจ้าแห่งท้องนภาและผืนดินอย่างแท้จริง

ทว่าเสียงร้องที่ดังสนั่นของมันกลับไปเข้าหูของพญาอินทรีตัวหนึ่งที่กำลังบินร่อนหาอาหารอยู่เบื้องบน พญาอินทรีผู้มีสายตาแหลมคมมองเห็นไก่ตัวนั้นยืนเด่นเป็นสง่าอยู่บนกำแพงราวกับเป้าหมายที่รอคอย ด้วยความรวดเร็วและเด็ดขาด อินทรีพับปีกและโฉบลงมาดุจสายฟ้าฟาด ก่อนที่ไก่ตัวนั้นจะทันได้รู้ตัวหรือหลบหนี พญาอินทรีก็ใช้กรงเล็บอันแข็งแกร่งคว้าตัวมันขึ้นสู่ท้องฟ้าและพาไปยังรังบนยอดเขาเพื่อเป็นอาหาร

ไก่ตัวที่พ่ายแพ้ซึ่งแอบดูเหตุการณ์อยู่ในมุมมืดได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด จึงเข้าใจได้ทันทีว่าชัยชนะที่ได้มานั้นช่างสั้นนัก แม้ว่ามันจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้และได้รับความอับอาย แต่ความพ่ายแพ้นั้นกลับช่วยชีวิตมันไว้จากการต้องพบจุดจบเช่นเดียวกับคู่ปรับผู้เย่อหยิ่งของมัน ความเงียบงันกลับคืนสู่ฟาร์มอีกครั้ง ทิ้งให้ไก่ตัวที่เหลืออยู่ได้คิดทบทวนถึงบทเรียนอันล้ำค่าของความจองหอง