นกแจ็คดอว์กับนกพิราบ

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีนกแจ็คดอว์ตัวหนึ่งใช้ชีวิตอยู่ตามลำพังด้วยความเรียบง่าย แต่มันกลับรู้สึกไม่พอใจในสภาพของตนเอง เมื่อมันมองไปเห็นเล้าเลี้ยงนกพิราบที่เจ้าของคอยดูแลให้อาหารอย่างอุดมสมบูรณ์ มันจึงเกิดความริษยาและคิดว่าหากตนเองมีรูปร่างหน้าตาเหมือนนกพิราบ ก็คงจะได้รับชีวิตที่สุขสบายเช่นเดียวกัน

ด้วยความโลภที่เข้าครอบงำ นกแจ็คดอว์จึงตัดสินใจหาทางปลอมตัว มันนำแป้งสีขาวมาพอกตัวจนทั่วเพื่อให้ดูเหมือนนกพิราบ แล้วแอบบินเข้าไปในเล้าโดยทำตัวเนียนไปกับฝูงนกเหล่านั้น ในช่วงแรกแผนการของมันดำเนินไปได้ด้วยดี เจ้าของเล้าสังเกตเห็นเพียงฝูงนกสีขาวและไม่ได้เอะใจแต่อย่างใด นกแจ็คดอว์จึงได้อิ่มหนำสำราญกับเมล็ดธัญพืชที่ได้รับมาอย่างง่ายดาย

ทว่าธรรมชาติของนกแจ็คดอว์นั้นยากที่จะปิดบังได้ตลอดไป วันหนึ่งขณะที่มันกำลังตื่นเต้นกับอาหารมื้อใหญ่ มันเผลอร้อง 'กา กา' ออกมาด้วยเสียงที่แหบพร่าและแข็งกร้าว แทนที่จะส่งเสียงคูคูอย่างอ่อนหวานเหมือนนกพิราบ เสียงนั้นดังก้องไปทั่วเล้าทำลายความลับของมันจนสิ้น นกพิราบตัวจริงต่างพากันรู้ว่านกตัวนี้คือคนแปลกหน้า พวกมันจึงรุมจิกและขับไล่นกแจ็คดอว์ออกไปจากเล้าอย่างไม่ใยดี

นกแจ็คดอว์ที่บอบช้ำและหิวโหยจึงตัดสินใจบินกลับไปหาฝูงนกแจ็คดอว์พวกเดียวกัน แต่เมื่อเพื่อนฝูงเห็นคราบสีขาวเปรอะเปื้อนบนตัวมัน พวกมันกลับจำไม่ได้ว่านี่คือพวกเดียวกันและพากันรุมจิกตีขับไล่มันออกไปอีก มันจึงต้องกลายเป็นนกที่ไร้ที่อยู่อาศัยและไร้ฝูงพรรคพวก ในที่สุดมันก็ได้ตระหนักว่า เพราะความโลภอยากได้ในสิ่งที่ตนเองไม่ได้เป็น ทำให้มันต้องสูญเสียแม้กระทั่งที่ซุกหัวนอนเดิมที่เคยมีอยู่