สุนัขจิ้งจอกกับนกกระสา

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว สุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ตนหนึ่งได้เชิญนกกระสามากินอาหารมื้อค่ำที่บ้านของมัน ด้วยความที่ชอบกลั่นแกล้งผู้อื่น สุนัขจิ้งจอกจึงเตรียมซุปแสนอร่อยใส่มาในจานก้นตื้นสองใบ เมื่อถึงเวลากิน สุนัขจิ้งจอกก็ใช้ลิ้นเลียซุปในจานอย่างรวดเร็วและเอร็ดอร่อย ในขณะที่นกกระสาทำได้เพียงใช้จงอยปากยาวๆ จิ้มลงไปในจานได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น นางไม่สามารถกินซุปแม้แต่หยดเดียว จึงต้องนั่งหิวโหยกลับบ้านไปอย่างน่าสงสาร

ไม่กี่วันต่อมา นกกระสาจึงเชิญสุนัขจิ้งจอกมาทานอาหารที่บ้านของนางบ้างเพื่อสั่งสอนให้ได้รับบทเรียน สุนัขจิ้งจอกมาถึงด้วยความหิวโหยและตั้งตารออาหารมื้อใหญ่ เมื่อถึงเวลากิน นกกระสาก็นำอาหารมาเสิร์ฟในโถที่มีคอยาวและแคบ นกกระสาสามารถใช้จงอยปากยาวของนางล้วงลงไปกินอาหารได้อย่างง่ายดาย แต่สุนัขจิ้งจอกทำได้เพียงดมกลิ่นอยู่รอบๆ ปากโถ แม้จะพยายามเท่าไรก็ไม่สามารถเอาหน้าเข้าไปในโถที่แคบนั้นได้ มันได้แต่มองดูนกกระสากินอาหารอย่างอิ่มหนำสำราญด้วยความหงุดหงิดและหิวโหย

ขณะที่สุนัขจิ้งจอกเดินกลับบ้านด้วยความหิวและอับอาย มันก็ได้ตระหนักว่าความเจ้าเล่ห์ของตนนั้นย้อนกลับมาทำร้ายตัวมันเอง มันเคยหัวเราะเยาะนกกระสาที่กินอาหารไม่ได้ แต่กลับลืมไปว่าตนเองก็มีข้อจำกัดที่ผู้อื่นสามารถใช้โต้ตอบได้เช่นกัน นกกระสาเพียงแค่ทำในสิ่งที่สุนัขจิ้งจอกเคยทำไว้กับนางเท่านั้น นับแต่นั้นเป็นต้นมา สุนัขจิ้งจอกก็เข็ดหลาบและไม่กล้าไปกลั่นแกล้งใครอีกเลย เพราะมันได้เรียนรู้แล้วว่าโลกนี้มักจะหมุนเวียนเอาผลของการกระทำกลับมาสู่ตัวผู้กระทำเสมอ