ชาวนากับลูกชายทั้งหลาย

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชาวนาผู้เฒ่าคนหนึ่งซึ่งตรากตรำทำนาทำไร่ด้วยความซื่อสัตย์มาตลอดชีวิต เมื่อเวลาผ่านไปสังขารของเขาก็ร่วงโรยลงตามกาลเวลา เขามีลูกชายหลายคน แม้ว่าลูกๆ ของเขาจะมีร่างกายที่แข็งแรงสมบูรณ์ แต่พวกเขากลับเกียจคร้านและชอบใช้เวลาไปกับความสนุกสนานเพลิดเพลินมากกว่าที่จะใส่ใจดูแลไร่องุ่นที่เป็นสมบัติหลักของครอบครัว

เมื่อชาวนาผู้เฒ่ารู้ว่าตนเองใกล้จะถึงวาระสุดท้ายของชีวิต เขาจึงเรียกบรรดาลูกชายมาพบที่ข้างเตียง เขาตระหนักดีว่าหากทิ้งสมบัติไว้ให้โดยไม่มีคำสั่งสอน ลูกๆ คงจะผลาญเงินเหล่านั้นไปอย่างเปล่าประโยชน์ เขาจึงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่าแต่หนักแน่นว่า 'ลูกรัก พ่อคงอยู่กับพวกเจ้าได้อีกไม่นาน ก่อนที่พ่อจะจากไป พ่ออยากบอกให้พวกเจ้ารู้ว่า มีสมบัติล้ำค่าก้อนใหญ่ถูกฝังอยู่ลึกในไร่องุ่นของเรา หากพวกเจ้าขุดหามันให้พบ พวกเจ้าจะมีกินมีใช้ไปตลอดชีวิต'

เมื่อพ่อสิ้นใจ บรรดาลูกชายต่างก็ตื่นเต้นกับคำสั่งเสียนั้น พวกเขาไม่รอช้ารีบคว้าจอบและเสียมตรงไปยังไร่องุ่นทันที พวกเขาขุดดินพลิกหน้าดินอย่างหนักหน่วงและตั้งใจทำงานตลอดทั้งวันท่ามกลางแสงแดดที่ร้อนระอุ พวกเขาขุดทุกตารางนิ้วในไร่ ตั้งแต่เขตเหนือจรดเขตใต้ พลิกดินขึ้นมาจนหมดสิ้นเพื่อตามหาทองคำที่พ่อบอกไว้

ทว่าหลังจากผ่านไปหลายสัปดาห์ของการทำงานอย่างหนักหน่วง พวกเขากลับไม่พบหีบสมบัติ อัญมณี หรือทรัพย์สินใดๆ เลยแม้แต่น้อย ลูกชายทุกคนต่างรู้สึกผิดหวังและเหนื่อยล้าจนแทบอยากจะล้มเลิก แต่แล้วเมื่อฤดูกาลเปลี่ยนผ่าน สิ่งมหัศจรรย์ก็เกิดขึ้น เพราะดินที่ถูกขุดพรวนอย่างละเอียดและทั่วถึงนั้น ทำให้ต้นองุ่นเจริญเติบโตอย่างแข็งแรงและสมบูรณ์กว่าครั้งไหนๆ

ในปีนั้นผลผลิตองุ่นที่ได้มากมายมหาศาลอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนในหมู่บ้าน ผลองุ่นเต่งตึง หวานฉ่ำ และมีจำนวนมาก เมื่อบรรดาลูกชายนำผลผลิตไปขายในตลาด พวกเขาก็ได้รับเงินทองมากมายเกินกว่าที่คาดคิดไว้เสียอีก ในเวลานั้นเองที่พวกเขาทั้งหลายต่างเข้าใจในภูมิปัญญาของพ่อ พวกเขาตระหนักได้ว่าสมบัติที่พ่อนำมาให้นั้นไม่ได้ถูกฝังอยู่ในดิน แต่คือ 'ความขยันหมั่นเพียร' ในการทำงานนั่นเอง จากการทำงานนั้นเองที่เปลี่ยนผืนดินที่เคยแห้งแล้งให้กลายเป็นแหล่งความมั่งคั่งที่ยั่งยืน นับแต่นั้นมาลูกๆ ทั้งหมดจึงช่วยกันดูแลไร่ด้วยความขยันขันแข็ง และเรียนรู้ว่าความลับของชีวิตที่สุขสบายนั้นแท้จริงแล้วมาจากหยาดเหงื่อแรงงานของตนเอง