ชาวนากับงู

ในฤดูหนาวอันแสนเยือกเย็น ท่ามกลางทุ่งนาที่ปกคลุมไปด้วยน้ำค้างแข็ง ชาวนาคนหนึ่งกำลังเดินสำรวจที่ดินของเขา ทันใดนั้น เขาก็พบงูตัวหนึ่งนอนขดตัวแน่นิ่งอยู่บนพื้นดินที่เย็นเฉียบ ดูเหมือนว่ามันกำลังจะขาดใจตายเพราะความหนาวเหน็บที่กัดกินไปถึงกระดูก

ด้วยความสงสารและมีเมตตาธรรม ชาวนาไม่อาจทนเห็นงูตัวนั้นต้องตายไปต่อหน้าต่อตาได้ เขาจึงค่อยๆ ช้อนตัวงูขึ้นมาแล้วนำไปซุกไว้ในเสื้อตัวหนาแนบกับหน้าอกของเขา เพื่อให้ไออุ่นจากร่างกายช่วยชุบชีวิตให้มันฟื้นคืนมาได้อีกครั้ง ในระหว่างที่เดินกลับบ้าน ชาวนารู้สึกถึงการขยับเขยื้อนเพียงเล็กน้อยของงูที่อยู่ใต้เสื้อ เขาเปี่ยมไปด้วยความสุขใจที่ได้ช่วยเหลือชีวิตหนึ่งให้พ้นจากความตาย

เมื่อกลับถึงบ้านที่อบอุ่น ชาวนาจึงวางงูลงใกล้กับเตาผิงไฟ ทว่าทันทีที่ความอบอุ่นเริ่มแผ่ซ่านไปทั่วร่างของงู สัญชาตญาณอันร้ายกาจของมันก็ฟื้นคืนมาพร้อมกับพละกำลัง แทนที่มันจะสำนึกในบุญคุณของชายผู้ช่วยชีวิตไว้ งูกลับส่งเสียงขู่ฟ่อด้วยความดุร้าย มันขดตัวเตรียมพร้อมและพุ่งฉกเข้าที่มือของชาวนาอย่างรวดเร็วด้วยพิษร้ายแรง

ชาวนาร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดและทรุดตัวลง เมื่อพิษเริ่มแล่นเข้าสู่หัวใจ สายตาของเขาเริ่มพร่ามัว ในวินาทีสุดท้ายนั้น เขาตระหนักได้ถึงความเขลาของตนเองที่มุ่งแต่จะทำความดีโดยไม่ดูเนื้อแท้ของสิ่งที่ช่วย เขาได้หยิบยื่นความเมตตาให้แก่สิ่งที่มีนิสัยอำมหิต และการกระทำของเขานั้นเองที่นำพาหายนะมาสู่ตัว เขาเข้าใจแล้วว่าธรรมชาติของบางสิ่งนั้นไม่สามารถเปลี่ยนได้ด้วยความดีงาม และการทำคุณให้คนผิดนั้นอาจหมายถึงจุดจบของชีวิตตนเอง