ลากับเกลือบรรทุก

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว พ่อค้าคนหนึ่งมีลาตัวหนึ่งไว้ใช้งาน หน้าที่ของมันคือการบรรทุกเกลือถุงใหญ่ไปขายที่ตลาดทุกวัน เส้นทางสู่ตลาดนั้นต้องเดินข้ามลำธารเล็กๆ แห่งหนึ่งอยู่เป็นประจำ วันหนึ่งขณะที่ลาเดินลุยน้ำข้ามลำธาร มันเกิดพลาดท่าลื่นล้มลงไปในน้ำ เกลือที่บรรทุกอยู่บนหลังจึงละลายไปกับน้ำจำนวนมาก เมื่อมันลุกขึ้นยืนได้อีกครั้ง มันก็รู้สึกว่าภาระบนหลังนั้นเบาลงอย่างน่าอัศจรรย์ใจ

ลาตัวนั้นรู้สึกดีใจมากที่ได้เบาแรง มันจึงเริ่มคิดแผนการอันชาญฉลาดขึ้นมา ในวันรุ่งขึ้นเมื่อเดินมาถึงกลางลำธารอีกครั้ง เจ้าลาจอมขี้เกียจก็แกล้งทิ้งตัวลงนอนในน้ำโดยตั้งใจ เพื่อให้เกลือละลายไปเหมือนวันก่อน พ่อค้าเริ่มสงสัยในพฤติกรรมของลาตัวนี้ เขาเริ่มเบื่อหน่ายกับการที่สินค้าของเขาต้องสูญเสียไปโดยเปล่าประโยชน์ทุกวัน เขาจึงตัดสินใจว่าจะต้องสั่งสอนให้ลาตัวนี้รู้สำนึกเสียบ้าง

ในวันต่อมา พ่อค้าได้นำฟองน้ำจำนวนมากมาบรรทุกไว้บนหลังลาแทนที่เกลือ เจ้าลาก็ยังคงใช้วิธีเดิมอย่างมั่นใจ เมื่อเดินมาถึงกลางลำธาร มันก็แกล้งทิ้งตัวลงนอนในน้ำอย่างสบายใจเช่นเคย แต่ทว่าครั้งนี้ผลลัพธ์กลับไม่เป็นอย่างที่มันคิด ฟองน้ำเหล่านั้นต่างดูดซับน้ำเข้าไปจนเต็มจนกลายเป็นภาระที่หนักอึ้งกว่าเดิมหลายเท่าตัว

เจ้าลาพยายามจะลุกขึ้นยืน แต่ความหนักของฟองน้ำที่อุ้มน้ำไว้นั้นทำให้มันแทบจะขยับตัวไม่ได้ มันต้องแบกน้ำหนักที่หนักอึ้งและเปียกชื้นไปจนถึงตลาดด้วยความลำบากยากเข็ญ ลาตัวนั้นได้รับบทเรียนอันเจ็บปวดจากการกระทำของตนเอง ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา มันจึงตั้งใจทำงานอย่างซื่อสัตย์และไม่กล้าคิดคดโกงพ่อค้าอีกเลย เพราะมันได้ประจักษ์แล้วว่าการพยายามเอาเปรียบผู้อื่น สุดท้ายแล้วผลร้ายนั้นจะย้อนกลับมาทำร้ายตัวเราเอง