ลิงที่เป็นราชา

ณ ผืนป่าอันอุดมสมบูรณ์ เหล่าสัตว์น้อยใหญ่ได้มารวมตัวกันเพื่อจัดงานฉลองอย่างยิ่งใหญ่ ในระหว่างงานนั้นเอง ลิงตัวหนึ่งได้กระโดดออกมากลางวง มันโชว์ลีลาการเต้นที่โลดโผนและตีลังกาอย่างสนุกสนาน เหล่าสัตว์ทั้งหลายต่างพากันหัวเราะชอบใจและปรบมือให้ด้วยความชื่นชม จนกระทั่งพากันยกย่องให้เจ้าลิงจอมซนนั้นขึ้นเป็นราชาของเหล่าสัตว์ทั้งปวง โดยเชื่อว่าความคล่องแคล่วและฉลาดแกมโกงของมันจะนำพาความสุขมาให้

ทว่า สุนัขจิ้งจอกผู้เฉลียวฉลาดที่เฝ้ามองดูเหตุการณ์อยู่เงียบๆ กลับไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้ มันจึงวางแผนเพื่อทดสอบสติปัญญาของราชาลิง วันหนึ่งสุนัขจิ้งจอกเดินเข้าไปหาลิงแล้วแสร้งทำความเคารพอย่างนอบน้อม ก่อนจะทูลว่า 'ข้าแต่ฝ่าบาท ข้าพเจ้าพบเนื้อชิ้นโตถูกวางทิ้งไว้ในพุ่มไม้ ดูท่าทางน่าอร่อยยิ่งนัก มันเป็นอาหารอันล้ำค่าที่เหมาะสำหรับกษัตริย์เช่นท่านเท่านั้น ข้าพเจ้าจึงนำมาถวายพ่ะย่ะค่ะ'

ด้วยความโลภและขาดความยับยั้งชั่งใจ ราชาลิงรีบวิ่งไปหาอาหารชิ้นนั้นทันทีโดยไม่ทันสังเกตเห็นว่ามันคือกับดักที่มนุษย์วางไว้ ทันทีที่มันยื่นมือไปแตะเนื้อ กับดักเหล็กก็งับลงมาที่มือของมันอย่างแรง ลิงร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดและพยายามดิ้นรนแต่ก็ไม่สามารถหนีออกมาได้

เมื่อสัตว์อื่นๆ แห่กันมาดูเหตุการณ์ สุนัขจิ้งจอกจึงเดินออกมาแล้วพูดขึ้นว่า 'เจ้าช่างเป็นราชาที่โง่เขลานัก เจ้าหลงระเริงไปกับตำแหน่งจนมองไม่เห็นภัยที่อยู่ตรงหน้า กษัตริย์ที่ปราศจากปัญญาและการไตร่ตรอง ย่อมไม่สามารถปกป้องตนเองหรือผู้อื่นได้เลย'

ลิงรู้สึกละอายใจเป็นอย่างยิ่งเมื่อได้ยินคำพูดนั้น มันตระหนักได้ว่าเสียงปรบมือที่เคยได้รับนั้นเป็นเพียงความชื่นชมชั่วคราว ไม่ใช่ความเคารพที่แท้จริง นับแต่นั้นมา เหล่าสัตว์จึงได้เรียนรู้ว่าการจะเลือกผู้นำนั้น ต้องอาศัยสติปัญญาและคุณธรรมมากกว่าความสนุกสนานเพียงชั่วครั้งชั่วคราว ปล่อยให้ราชาลิงผู้โง่เขลาได้รับบทเรียนอันแสนเจ็บปวดจากความประมาทของตนเอง