แมวกับหนู

ณ คฤหาสน์หลังใหญ่โต บรรดาหนูทั้งหลายต่างใช้ชีวิตอยู่อย่างหวาดระแวง เพราะมีแมวตัวร้ายคอยดักซุ่มจับกินพวกมันเป็นอาหารอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน แมวตัวนี้มีนิสัยเจ้าเล่ห์และว่องไว มันรู้จุดซ่อนตัวของพวกหนูเป็นอย่างดี จนพวกมันแทบไม่มีที่ยืนและไม่กล้าโผล่ออกมาหาอาหารกินเลย

คืนหนึ่งเหล่าหนูจึงประชุมกันอย่างเคร่งเครียด พวกมันตัดสินใจว่าจะไม่ยอมโผล่ออกมาจากรูอีกต่อไป เพื่อป้องกันไม่ให้ถูกแมวจับกินได้อีก หลังจากนั้นบ้านทั้งหลังก็เงียบกริบ แมวตัวร้ายเฝ้ารออยู่หลายวันจนเริ่มหิวโซ มันเดินวนเวียนไปมาดมกลิ่นตามรูต่างๆ แต่ก็ไม่พบวี่แววของหนูแม้แต่ตัวเดียว

เมื่อเห็นว่าวิธีเดิมใช้ไม่ได้ผล เจ้าแมวจึงวางแผนการใหม่ มันปีนขึ้นไปบนชั้นวางของสูงแล้วทิ้งตัวลงมา เอาขาหลังเกี่ยวชั้นไว้ ปล่อยตัวห้อยลงมาทำท่าทางแข็งทื่อราวกับว่ามันได้ตายไปแล้วจริงๆ มันแกว่งตัวไปมาเบาๆ หวังจะล่อให้พวกหนูออกมาเห็น

ไม่นานนัก หนูตัวหนึ่งที่ใจกล้าได้โผล่หน้าออกมาดู มันเห็นแมวห้อยหัวอยู่เช่นนั้นก็เข้าใจผิดคิดว่าแมวตายแล้วจริงๆ จึงตะโกนบอกเพื่อนๆ ว่า 'พวกเราออกมาเถอะ! เจ้าแมวตัวร้ายตายแล้ว คราวนี้เราเป็นอิสระเสียที!'

หนูทั้งหลายต่างพากันกรูออกมาด้วยความดีใจ พวกมันพากันวิ่งเล่นอย่างร่าเริงเพราะคิดว่าปลอดภัย แต่ในขณะที่หัวหน้าหนูกำลังเดินเข้าไปใกล้ตัวแมว เจ้าแมวตัวร้ายก็ลืมตาโพลงขึ้นมาทันที มันปล่อยขาที่เกี่ยวชั้นวางไว้แล้วกระโจนลงมาตะปบหัวหน้าหนูไว้ได้อย่างรวดเร็ว หนูตัวอื่นๆ ที่เหลือต่างพากันแตกตื่นวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนกลับเข้าไปในรูของตนด้วยความหวาดกลัวสุดขีด พวกมันได้รับบทเรียนอันแสนเจ็บปวดว่า ความประมาทเลินเล่อและการหลงเชื่อสิ่งที่เห็นเพียงผิวเผินนั้น นำมาซึ่งหายนะที่ไม่มีวันหวนคืน