สิงโตกับรูปปั้น

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชายคนหนึ่งเดินทางร่วมทางไปกับสิงโตเจ้าป่า ทั้งสองต่างถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อนถึงความยิ่งใหญ่ของเผ่าพันธุ์ตน ชายผู้นั้นโอ้อวดถึงสติปัญญาและความสามารถของมนุษย์ ส่วนสิงโตก็คำรามก้องถึงความแข็งแกร่งและพละกำลังที่ไม่มีใครเทียบได้

ในขณะที่ทั้งสองเดินมาถึงทางโค้ง ก็พบกับรูปปั้นหินขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่กลางทาง รูปปั้นนั้นแกะสลักเป็นภาพชายคนหนึ่งกำลังยืนตระหง่านอย่างผู้ชนะ โดยมีเท้าข้างหนึ่งเหยียบลงบนคอของสิงโตที่ดูอ่อนแอและพ่ายแพ้ ชายคนนั้นรีบชี้ไปยังรูปปั้นด้วยความภาคภูมิใจและกล่าวอย่างเยาะเย้ยว่า 'เห็นไหมล่ะ เจ้าสิงโต! รูปปั้นนี้เป็นหลักฐานชั้นดีที่ยืนยันว่ามนุษย์เรานั้นเหนือกว่าพวกเจ้าเพียงใด'

สิงโตจ้องมองรูปปั้นหินที่เย็นเยียบด้วยสายตาที่เฉียบคม มันหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะตอบกลับไปว่า 'รูปปั้นชิ้นนี้พิสูจน์ได้เพียงอย่างเดียวเท่านั้น คือพิสูจน์ว่ามนุษย์เป็นคนแกะสลักมันขึ้นมา หากสิงโตเป็นผู้แกะสลักรูปปั้นบ้าง เจ้าคงจะได้เห็นภาพที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง เจ้าจะได้เห็นสิงโตตัวหนึ่งยืนผงาดอย่างองอาจ และใช้เท้าหน้าอันทรงพลังเหยียบลงบนร่างของมนุษย์ผู้ปราชัยแทน'

หลังจากได้ฟังคำตอบนั้น ชายคนนั้นก็นิ่งเงียบไป เขาตระหนักได้ในทันทีว่าความจริงมักขึ้นอยู่กับมุมมองของผู้เล่าเรื่อง ประวัติศาสตร์ที่ถูกบันทึกไว้อาจไม่ได้สะท้อนความจริงทั้งหมด แต่สะท้อนเพียงมุมมองของผู้ที่มีอำนาจเหนือกว่าในขณะนั้นเท่านั้น สิงโตยังคงเดินก้าวต่อไปด้วยความมั่นใจ เพราะมันรู้ดีว่าบนผืนป่าที่กว้างใหญ่ ความเป็นจริงย่อมเป็นของสัตว์ป่า ไม่ใช่สิ่งที่ถูกกำหนดโดยปลายสิ่วของมนุษย์เพียงอย่างเดียว