ม้ากับคนเลี้ยงม้า

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีคนเลี้ยงม้าผู้ได้รับหน้าที่ให้ดูแลม้าพันธุ์ดีตัวหนึ่ง เขาเป็นคนที่มีนิสัยเกียจคร้านและไม่ซื่อสัตย์ ทุกๆ วันแทนที่จะนำข้าวโอ๊ตเต็มจำนวนที่ได้รับมอบหมายไปให้ม้ากิน เขากลับแอบขโมยไปขายที่ตลาดเพื่อหาเงินเข้ากระเป๋าตัวเองเป็นประจำ

แม้จะเป็นคนฉ้อโกง แต่คนเลี้ยงม้ากลับให้ความสำคัญกับการดูแลรูปลักษณ์ภายนอกของม้าเป็นอย่างมาก เขาใช้เวลาหลายชั่วโมงในแต่ละวันแปรงขนม้าจนเงางามราวกับไม้ขัดมัน และจัดแต่งแผงคอรวมถึงหางของมันอย่างประณีตบรรจง เขาคิดในใจว่าตราบใดที่ม้าดูสะอาดสะอ้านและดูดีภายนอก เจ้าของก็คงไม่มีวันสังเกตเห็นความผิดปกติที่อยู่ภายใน

อย่างไรก็ตาม ม้าตัวนั้นไม่ได้โง่เขลา วันเวลาผ่านไปนานเข้า ร่างกายของมันก็เริ่มซูบผอมและอ่อนแรงลงเรื่อยๆ ซี่โครงเริ่มปรากฏให้เห็นภายใต้ขนที่เงางามนั้น ม้าเฝ้ามองดูคนเลี้ยงม้าขยันขันแข็งกับการแปรงขนและทำท่าทางว่าเป็นคนรับใช้ที่ขยันหมั่นเพียร ทั้งที่ในใจเขากำลังคิดแต่เรื่องเงินจากการขโมยอาหารของมันไป

วันหนึ่ง เจ้าของม้าได้เข้ามาตรวจสอบคอกม้าด้วยตนเอง ขณะที่เขาสังเกตเห็นสายตาที่เหนื่อยล้าของม้าและเห็นกระดูกที่โผล่ออกมาใต้ขนที่ดูสะอาดสะอ้านนั้น เขาก็หันไปพูดกับคนเลี้ยงม้าว่า 'เจ้าใช้เวลามากมายไปกับการขัดเงาภายนอก แต่เจ้ากลับลืมให้อาหารที่จำเป็นแก่ร่างกายของมัน เห็นได้ชัดว่าเจ้าสนใจแต่ผลประโยชน์ของตัวเองมากกว่าความเป็นอยู่ของสัตว์ที่เจ้าดูแล'

เจ้าของม้าจึงไล่คนเลี้ยงม้าออกไปทันทีและหันมาดูแลม้าด้วยตนเอง เมื่ออยู่ภายใต้การดูแลที่เอาใจใส่และได้รับอาหารอย่างเพียงพอ ม้าก็กลับมาแข็งแรงและร่าเริงดังเดิม ม้าได้เรียนรู้ว่ารูปลักษณ์ภายนอกที่สวยงามนั้นไม่มีค่าอะไรเลยหากปราศจากความสมบูรณ์ที่แท้จริง และเจ้าของม้าก็ได้เรียนรู้ว่าไม่มีใครจะดูแลทรัพย์สินของตนเองได้ดีเท่ากับตัวเจ้าของเองอีกแล้ว